Standpunt: Interimsector rukt op

Samen met de vakbonden en sp.a maakt animo zich zorgen over de misbruiken binnen de interimsector. Als socialisten blijven we op progressieve wijze streven naar een degelijke sociale bescherming voor elke werknemer. Al te vaak zitten socialisten in het defensief in het maatschappelijke debat rond werk en economie. Daarom lanceren we nu zelf onze speerpunten. Wat volgt is een stand van zaken van het debat omtrent de interimsector. Doorheen de tekst vind je onze standpunten terug. We hebben ze in de conclusie nog eens overzichtelijk op een rijtje gezet.

 

Wanneer is interimwerk wettelijk toegestaan?

Interimarbeid is enkel mogelijk mits overleg met de vakbondsvertegenwoordiging in het bedrijf. Het gebruik ervan moet ook telkens worden gemotiveerd. Dat kan op basis van drie motieven. Je ziet ook in hoeveel procent van de gevallen elk motief wordt gebruikt.

 

-          de tijdelijke vervanging van een vaste werknemer (48,3%)

-          de plotse vermeerdering van werk (49,4%)

-          de uitvoering van uitzonderlijk werk (2,3%)

 

De laatste jaren zien we een sterke groei van het klassieke uitzendwerk. Maar ook binnen het kader van studentenarbeid en de dienstencheques is uitzendwerk een wijd verspreid fenomeen geworden.

 

Voor animo moet interimwerk herleid worden tot haar essentie: uitzonderlijk werk in uitzonderlijke situaties.

 

Wat zijn de nadelen van interimwerk?

De wettelijke bescherming van de interimarbeider schiet te kort en wordt in de praktijk met de voeten getart. Van interimarbeiders wordt een ongelooflijke flexibiliteit verlangd, maar wanneer zij ziek worden, moeten ze niet rekenen op ziekteverlof aangezien dagcontracten vaak achteraf worden opgemaakt. Interimmers bouwen in de praktijk geen anciënniteit op. Bij een collectieve sluiting zijn zij de eerste dupe. Zij werken in de laagste looncategorieën en contracten worden aangepast om feestdagen niet te moeten uitbetalen. Laten we ook eerlijk wezen: elke maandag moeten rondbellen om te schooien om een jobke is niet bevordelijk voor het eigen zelfbeeld en geeft mensen niet veel kans tot zelfontplooiing.

 

De wet moet worden toegepast, misbruiken aangepakt.

Interimarbeiders moeten gelijk behandeld worden.

Vakbonden moeten waken over de rechten van tijdelijke werknemers.

 

animo steunt de sp-a voorstellen voor een verdere regulering.

 

Wat wil sp.a hier aan doen?

animo was verheugd dat sp.a op initiatief van Hans Bonte en Meryame Kitir een aantal voorstellen indiende om interimmers meer rechten te geven. Het gaat om volgende voorstellen:

 

-          Wie drie dagen van de week voor hetzelfde bedrijf werkt en diezelfde week ziek wordt, heeft recht op ziekteverlof.

-          Wie in twee weken tijd drie dagen voor dezelfde baas heeft gewerkt, heeft recht op één betaalde feestdag als die binnen de week na de laatste werkdag valt.

-          Interimkantoren die arbeidscontracten te laat opmaken, moeten gestraft worden.

-          Wie in een periode van zestig dagen bij hetzelfde bedrijf heeft gewerkt, krijgt automatisch het statuut van een werknemer met een contract van onbepaalde duur. Tenzij het gaat om de vervanging van een vast personeelslid.

 

De voorstellen vonden echter geen meerderheid.

 

Waarom zijn de liberalen tegen een regulering?

Liberalen wijzen graag op de positieve aspecten van interimwerk. Zo is het aandeel niet-Belgen die tewerkgesteld zijn in de interimsector hoger dan hun aandeel in de actieve bevolking in de privésector. (14,2% en 8%) Wij vinden het schrijnend te moeten vaststellen dat er een circuit van zwak beschermde jobs bestaat waar vooral zwakkeren in de samenleving op aangewezen zijn. Maar is dat een reden om tegen een degelijke regulering te zijn? Nee, ook nieuwe Belgen hebben recht op degelijke sociale bescherming. Zo krijgen ook hun kinderen meer kansen op goed onderwijs waarmee die kinderen in de toekomst nog sterker op de arbeidsmarkt zullen staan.

 

Een tweede argumenent is dat interimcontracten in vele gevallen tot vaste jobs leiden. Als de opstap naar vast werk de meerwaarde is van interimarbeid, kunnen we niet anders dan concluderen dat diegenen die dit argument aanhalen ‘de vaste betrekking’ toch nog steeds de meest ideale vorm van tewerkstelling achten. Wie natuurlijk de hele tijd op de barricade staat te roepen om een verdere deregulering van de arbeidsmarkt, en dus meer interimjobs, zorgt er net voor dat er steeds minder goed beschermde jobs zijn.

 

De zelfverklaarde progressieven van de Open Vld verzetten zich tegen elke regulering van de interimsector. Zelden of nooit gaan liberalen in op de concrete problemen die zich voordoen in het interimcircuit. Doorgaans zetten ze op ideologische wijze een boompje op over flexibiliteit waarbij termen als ‘toekomst’ en ‘modern’ moeten doen vergeten dat zij de bazen vooral willen ontslaan van hun sociale verplichtingen t.a.v. de werknemer. Interimarbeiders betekenen voor de werkgever: minder sociale lasten, geen opzegvergoeding, minder administratie, enz…

 

Ook inzake studentenjobs wensen liberalen meer flexibiliteit. Ze stellen het dan voor alsof de studenten hier massaal om vragen en met het woordje ‘vrijheid’ trachten ze jongeren om de tuin te leiden. Uiteindelijk zijn studenten gewoonweg goedkoper voor de werkgever. animo denkt wel aan de studenten zelf. We moeten beseffen dat studenten die zelf financieel instaan voor hun studies ‘werkstudenten’ zijn die zwaarder worden belast dan ‘jobstudenten’. Werkstudenten die interims doen, weten het: in de zomer worden zij in een interimcircuit al gauw ‘weggeconcurreerd’ door de jobstudenten. animo kant zich dan ook ten stelligste tegen een uitbreiding van het aantal dagen waarin jobstudenten kunnen worden te werk gesteld. Er is een verschil tussen ‘moeten instaan voor je eigen onderhoud’, de werkstudenten, en ‘een centje bijverdienen’, de jobstudenten. Als we dan toch een evenwicht willen tussen vrije tijd en werk, moeten we de jeugd haar jeugd kunnen laten beleven en de jongeren laten focussen op hun studies. Van de jeugd wordt te vroeg verwacht dat ze meelopen in de consumptielogica. In een socialistische samenleving kan een mens zich ook op andere manieren verrijken.

 

Dat allochtonen aan de bak komen dankzij interimwerk is goed maar een goede bescherming is het recht van elke werknemer. We verzetten ons tegen een apartheid op de arbeidsmarkt.

 

animo wil geen uitbreiding van het aantal dagen waarop studentenarbeid mogelijk is. Dit ter bescherming van de financieel zwakkere ‘werkstudent’ t.o.v. de ‘jobstudent’.

 

De agenda van de interimsector

Interimwerk is voordelig voor het kapitaal maar de interimsector heeft ook haar eigen agenda en groeiplannen. Federgon is de federatie van de interimsector. Federgon wil ook een vierde motief nl. “selectie en aanwerving” en uitzendarbeid toelaten in geval van stakingen en in de openbare sector.

 

Het is al zo dat interimkantoren vaak functioneren als aanwervingsbureau’s voor de bedrijven, als een uitbesteedde personeelsdienst. Federgon wil nu dus een vierde motief vastleggen “selectie en aanwerving”. In de toekomst willen de interimkantoren eigenlijk alles wat niet de core-bussiness is van een bedrijf overnemen.

 

animo betreurt het nu al in de praktijk toepassen van het vierde motief en verzet zich tegen uitzendarbeid in het geval van een staking. Het stakingsrecht mag niet worden uitgehold.

 

animo is voor een sterke vakbondsbescherming en vreest dat deze in gedrang komt wanneer steeds meer delen van de personeelsdienst wordt uitbesteed aan de uitzendsector.

 

Evoluties

Ook de VDAB doet binnen het kader van het Jeugdwerkplan een beroep op interimkantoren. Jongere werklozen kunnen verplicht worden een tijdelijk contract te aanvaarden. De sector rukt ook op binnen het kader van de Individuele Beroepsopleiding. Een IBO is een opleiding binnen een bedrijf. De werkloze ontvangt dan nog steun van de overheid en blijft ingeschreven als werkloze. De werkgever betaalt een kleine vergoeding maar geen loon en leidt de werknemer op. Na een opleidingsperiode moet normaal een contract van onbetaalde duur worden aangeboden.

 

Voor animo kunnen al deze vormen bestaan zo lang de inhoud van deze jobs effectief matchen met het profiel van de jongeren en indien de jongeren effectief doorstromen naar een vaste job. Dagcontracten kunnen dus in geen geval.

 

Een ander fenomeen is dat van ‘invoeginterim’. Leefloners en langdurige werklozen krijgen een contract van onbepaalde duur bij een interimkantoor en worden afwisselend in allerlei tijdelijke banen tewerk gesteld. Een variant is het ‘poolen’: twee bedrijven die ‘pieken’ in een verschillend seizoen ‘verhuizen’ via een interimkantoor hun personeel van het ene naar het andere bedrijf.

 

Ziet u het al voor u:

alle bedrijven stoten hun personeelsdienst af, alles wat met vorming, de uitbetaling van lonen, enz… te maken heeft wordt door de interimsector gedaan en iedereen heeft een vast contract bij een interimkantoor dat de mensen inzet daar waar het kapitaal ze nodig heeft…. Oh boy.

 

Alles op een rij